De Koninklijke Vereenigde Tapijtfabrieken (KVT) te Moordrecht
Let op: de Groene Hart Archieven beheren slechts dit archief en kunnen geen uitspraken doen over de waarde van de producten van de Koninklijke Vereenigde Tapijtfabrieken (KVT).
De Koninklijke Vereenigde Tapijtfabrieken te Moordrecht (K.V.T.)
werd op 25 maart 1919 opgericht. Dit was het resultaat van een
fusie tussen de Koninklijke Deventer Tapijtfabriek te Deventer, de
's-Gravenhaagsche Smyrnatapijtfabriek te Den Haag en de Koninklijke
Kralingsche Tapijtfabriek 'Werklust' van de firma W. Stevens &
Zn. te Rotterdam. De firma Stevens bezat tevens twee fabrieken
(Zuidplas en IJsselvrucht) te Moordrecht.
De firma Stevens was bij de oprichting van de KVT veruit de
belangrijkste fusiepartner. Het hoofdkantoor werd dan ook in
Rotterdam gevestigd en de leiding kwam grotendeels in handen van de
familie Stevens.
De KVT produceerde tapijten, lopers, karpetten en matten van wol en kokos. Er waren zowel machinaal geknoopte producten (o.a. Darrab) als handgeknoopte (Smyrna, Deventer Handgeknoopt). In de loop van de jaren nam het aantal producten en ook het aantal vestigingen toe. De KVT richtte in de jaren dertig vestigingen in Frankrijk en Indo-China op en opende toonzalen in Amsterdam en Groningen. Bij het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940 werd het fabriekscomplex aldaar grotendeels verwoest. De fabricage werd overgeheveld naar Moordrecht waar een nieuw fabriekspand naast de fabriek 'IJsselvrucht' werd gebouwd en waar na de oorlog ook het hoofdkantoor werd gevestigd.
De jaren vijftig en zestig vormden een bloeiperiode voor de KVT.
Het bedrijf speelde een belangrijke rol in het Moordrechtse leven.
Een groot deel van de inwoners van Moordrecht werkte in de fabriek,
het bedrijf bouwde woningen en een badhuis voor de werknemers en
het bezat een bloeiende personeelsvereniging en een eigen fanfare.
Regelmatig werden er open dagen, excursies en andere festiviteiten
georganiseerd.
De KVT had internationaal goede bekendheid. Vanaf eind jaren zestig
werd de tapijtmarkt echter krapper. De belangstelling van de
consument voor tapijten, lopers en karpetten nam af en concurrentie
vanuit lage lonen landen deed zich voelen.
De KVT wist zich aanvankelijk goed te handhaven doordat zij zich
toelegde op kwaliteitsproducten en speciale opdrachten. In 1975
werd zij echter overgenomen door Youghal Carpets Ltd. te Cork,
Ierland. De fabriek in Deventer moest in 1978 sluiten. In 1987 werd
de KVT samen met Youghal Carpets overgenomen door Coats Viyella
Ltd. te Manchester, maar al in 1990 doorverkocht aan Van Besouw te
Goirle. Vanaf dat moment was Moordrecht slechts nog een
productievestiging. In 1995 ging Van Besouw failliet. Het
fabriekscomplex in Moordrecht werd verkocht en afgebroken en heeft
nu plaatsgemaakt voor woningbouw. Alleen de watertoren, die de KVT
had laten bouwen en die behalve het bedrijf zelf ook lange tijd de
gemeente Moordrecht van water voorzag, is blijven staan.
Archieven:
- Archief van de Koninklijke Verenigde Tapijtfabrieken (KVT) te Moordrecht en voorgangers, ca. 1900-1990. (SAMH, archiefcode 517)
Literatuur:
- I. de Roode, De Koninklijke Vereenigde Tapijtfabrieken na 1919; een nieuw bedrijf met nieuwe producten?. In; Textielhistorische Bijdragen, 37 (1997) 96-115.
- F. Tuinstra, Inventaris van de archieven van de Koninklijke Vereenigde Tapijtfabrieken N.V. te Moordrecht 1848-1990. In eigen beheer gepubliceerd door het Streekarchief Hollands Midden 1998.
